Sukhminder Sekhon

ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਸੇਖੋਂ ਨੇ ਰੁਪਿੰਦਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਛੇੜਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰੁਪਿੰਦਰ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਂ ਲਈ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਾਂ ਦੀ ਅਪਾਰ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਸੇਖੋਂ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਬਸਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਤੱਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਚੀਜ਼ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਮਾਮੂਲੀ ਜਾਂ ਫਜ਼ੂਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਲਈ ਕਦਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਰਮਨ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇਪਣ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦਕਿ ਬਿੰਦੂ, ਲਈ ਉਹ ਮਾਮੂਲੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਲੱਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।