josan

ਮੋਢਾ

“ਮੋਢਾ” ਇੱਕ ਮੂਹਤਾਜੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਜਸਬੀਰ ਢੰਡ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹਸੀਲ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਿਓ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਅਦ ਮੰਮੀ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਾਪਾ ਦੀ ਮੌਤ, ਉਸਦੇ ਦੁਖ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਸਚਾਈ ਬਹੁਤ ਗਹੀਰੀ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੈ। ਪਰ, ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭੈਣਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਦੀ ਅਰਥੀ ਨੂੰ ਮੋਢਾ ਦੇਣ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕਜੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਸੰਤੋਖ ਦੇਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਸਬੀਰ ਢੰਡ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਰਿਵਾਰਿਕ ਸਬੰਧਾਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨੂੰ ਬੇਹਤਰੀਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਮੋਢਾ Read More »

ਗਜ਼ਲ – ਰਾਜਦੀਪ ਤੂਰ

“ਦੇਰ ਵਕਤ ਦਾ ਨਮਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਚੰਗਾ” ਸਾਹਿਬ ਨਾਜ਼ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਮੂਲਾਂ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਕਈ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੁਝ ਕਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ “ਜੋ ਗੁਰਬਤ ਵਿੱਚ ਚੋ ਜਾਵੇ ਉਹ ਭਾਂਡਾਨਹੀਂ ਚੰਗਾ” ਅਤੇ “ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਉੱਤੋਂ ਭੌਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਲਵੇ ਉਹ ਮਾਲੀ ਨਹੀਂ ਚੰਗਾ” ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਸੱਚਾ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਲੂਕ ਹੀ ਮੂਲ ਹੈ।

ਗਜ਼ਲ – ਰਾਜਦੀਪ ਤੂਰ Read More »

ਏ.ਆਈ. ਭਾਵ ਮਸ਼ੀਨੀ ਬੁੱਧੀ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?

ਏ.ਆਈ. (ਮਸ਼ੀਨੀ ਬੁੱਧੀ) ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਤਕਨੀਕ ਹੈ ਜੋ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਬੁੱਧੀ ਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਵਾਂ ਸਿੱਖਣਾ, ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ, ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣਾ। ਇਸ ਤਕਨੀਕ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਾਰੰਭ ਜੋਹਨ ਮੈਕਾਰਥੀ ਦੁਆਰਾ 1955 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਏ.ਆਈ. ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੇਵਲ ਮਨੁੱਖੀ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਹੀ ਸੰਭਵ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਖਤਰਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਸਾਮਨਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਲਤ ਡਾਟਾ ਨਾਲ ਗਲਤ ਫੈਸਲੇ ਲਏ ਜਾਣੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸੋਚ ‘ਤੇ ਅਸਰ ਪੈਣਾ। ਲੇਖਕ ਰਾਜਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੇ ਇਹ ਤਕਨੀਕ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਮਾਜ ਲਈ ਬਹੁਤ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਇਸਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਏ.ਆਈ. ਭਾਵ ਮਸ਼ੀਨੀ ਬੁੱਧੀ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? Read More »

ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਐਸ਼ਵਰਯ ਦੀਆਂ ਝਲਕਾਂ

ਇਹ ਅੰਸ਼ ਰਾਮਗੜੀਆ ਕੌਮ ਦੇ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕਿਰਤੀ ਯੋਗਦਾਨ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਅਣਜਾਣ ਨਾਇਕਾਂ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਰਾਮਗੜੀਆ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਰਿਕਾਰਡ ਅਤੇ ਦੁਰਲੱਭ ਪੁਸਤਕਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ “ਰਾਮਗੜੀਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ” ਅਤੇ “ਰਾਮਗੜੀਆ ਐਸ਼ਵਰਯ ਦੀਆਂ ਝਲਕਾਂ” ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਾ. ਅਮਰਜੀਤ ਕੌਰ ਭਮਰਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹਜ਼ਾਰਾ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਸਕਾਲਰਾਂ ਨੇ ਕੌਮ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ। ਚੇਤਨ ਸਿੰਘ ਦਾ ਲੇਖਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਮਗੜੀਆ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਕੌਮੀ ਗੌਰਵ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਣਾ ਸਾਡਾ ਕੌਮੀ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਹਾਂ।

ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਐਸ਼ਵਰਯ ਦੀਆਂ ਝਲਕਾਂ Read More »

ਕਵਿਤਾ – ਸਾਹਿਬ ਨਾਜ਼

“ਦੇਰ ਵਕਤ ਦਾ ਨਮਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਚੰਗਾ” ਸਾਹਿਬ ਨਾਜ਼ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਮੂਲਾਂ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਕਈ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੁਝ ਕਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ “ਜੋ ਗੁਰਬਤ ਵਿੱਚ ਚੋ ਜਾਵੇ ਉਹ ਭਾਂਡਾਨਹੀਂ ਚੰਗਾ” ਅਤੇ “ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਉੱਤੋਂ ਭੌਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਲਵੇ ਉਹ ਮਾਲੀ ਨਹੀਂ ਚੰਗਾ” ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਸੱਚਾ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਲੂਕ ਹੀ ਮੂਲ ਹੈ।

ਕਵਿਤਾ – ਸਾਹਿਬ ਨਾਜ਼ Read More »

ਨੀਨਾ ਦੀ ਮੰਮੀ

“ਨੀਨਾ ਦੀ ਮੰਮੀ” ਹਰੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ ‘ਅਮਿਤ’ ਦੀ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਪ੍ਰੋ. ਨਵ ਸੰਗੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰੇਲੂ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਚਿਰਪਿਜੀਹ ਦਸਤੀ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚਰਿਤਰ ਨੀਨਾ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਆਦਤਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਨੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀ-ਛੋਟੀ ਗੱਲਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਸੁੰਘ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਬੜੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਨੀਨਾ ਦੀ ਮੰਮੀ Read More »

ਰੱਬ ਪ੍ਰਸਤ

ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੁੰਨੜ ਜੀ ਦੀ ਕਵਿਤਾ “ਰੱਬ ਪ੍ਰਸਤ” ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਚਾਹਤ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਅਤੇ ਰੱਬ ਪ੍ਰਸਤ ਹੋਣ ਦੀ ਕ਼ਦਰ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਆ ਰਹੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਕਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਰੱਬ ਪ੍ਰਸਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਓ ਦਾਦੇ ਪੜਦਾਦੇ ਰੱਬ ਪ੍ਰਸਤ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਝੂਠ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਚਿੰਤਿਤ ਹਨ। ਸਿੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਦਰਸਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਖੁਦ ਨੂੰ ਰੱਬ ਪ੍ਰਸਤ ਹੋਣ ਦਾ ਖ਼ਵਾਬ ਤਾਂ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਸ ਰਾਹ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ ਅਤੇ ਮਾਨਵਿਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਰੱਬ ਪ੍ਰਸਤ Read More »

ਆਓ ਆਪਣੀ ਬਾਲ ਕੇ ਸੇਕੀਏ

ਡਾ. ਰਾਮ ਮੂਰਤੀ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੇਖ “ਆਓ ਆਪਣੀ ਬਾਲ ਕੇ ਸੇਕੀਏ” ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਸ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਹੋਏ ਦਰਸਾਇਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਪਾਸੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਸਹੀਏ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਨਾਮ ਕਮਾਇਆ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਕ ਨਵੀਂ ਲਹਿਰ ਨੇ ਨੈਤਿਕ ਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਗਲਤੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਜਿੱਥੇ ਪੰਜਾਬੀ ਘਰਾਂ ਨੇ ਪੈਸਾ ਭੇਜ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਉੱਥੇ ਹੁਣ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਤੇ ਗੈਰ ਇਖਲਾਕੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਪ੍ਰਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਮੂਡ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਵੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਨਾ ਸਿਰਫ ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਦੀ ਸਾਖ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਸਗੋਂ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨੂੰ ਵੀ ਧੱਕਾ ਲੱਗੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਡਾ. ਰਾਮ ਮੂਰਤੀ ਜੀ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਉਲੰਘਣਾ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਥੇ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈਏ।

ਆਓ ਆਪਣੀ ਬਾਲ ਕੇ ਸੇਕੀਏ Read More »

ਬਹਾਰਾਂ ਆਉਣੀਆਂ ਮੁੜਕੇ

ਡਾ. ਸੁਹਿੰਦਰ ਬੀਰ ਦੀ ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਬਹਾਰਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਕਦਮ ਰੱਖਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਮਕਸਦਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਬਹਾਰਾਂ ਆਉਣੀਆਂ ਮੁੜਕੇ Read More »

ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ

ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਤੱਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਚੀਜ਼ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਮਾਮੂਲੀ ਜਾਂ ਫਜ਼ੂਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਲਈ ਕਦਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਰਮਨ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇਪਣ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਖਰਾਬ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦਕਿ ਬਿੰਦੂ, ਲਈ ਉਹ ਮਾਮੂਲੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਲੱਗ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ Read More »