ਬਜੁਰਗ ਵਿੱਚ ਰਸ਼ੀਦ ਅੱਬਾਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਰਸਾਈ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਾਸਟਰ ਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਜਦੂਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਰੀਆ ਲੱਦੀ ਰੇਹੜੀ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੋਇਆ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਉਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਬਜ਼ੁਰਗਾ, ਐਨਾ ਸਰੀਆ ਕਿਉਂ ਲੱਦਿਆ?” ਮਜ਼ਦੂਰ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮਾਸਟਰ ਜੀ, ਮੈਂ ਬੰਤਾ ਆਂ।” ਇਸ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਰੁਖ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗਹਿਰਾਈ ਹੈ।
ਕਰਮਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸੂਰੀ ਦੀ ਲਿਖਾਈ ਵਿਚ, ਜਗਤਾਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਵੈਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਦਿੱਖਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਸਵੈਟਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਨਿੱਘ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਬੜੀ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਚ ਪਰਿਵਾਰਿਕ ਜ਼ਿੰਮਿਵਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਬਦਲਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਲਹਿਜੇ ਨਾਲ ਜ਼ਾਹਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਗੁਰਨਾਮ ਬਾਵਾ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਰਜੀਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੁਰਜੀਤ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਮੋੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਕਤ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਉਭਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੁਰਜੀਤ ਦਾ ਅਤੀਤ ਉਸਨੂੰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਦੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਵਿੱਚ, ਕਾਮਰੇਡ ਏ.ਜੀ.ਕਾਰ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਆਧੁਨਿਕ ਹਾਲਤ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਤਮ-ਚਿੰਤਨ ਨੂੰ ਬੜੀ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਰਟੀ ਦੀਆਂ ਅਤੀਤ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਆਪਣੇ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ, ਅਮਰ ਗਰਗ ਨੇ ਏ.ਜੀ.ਕਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਗਰਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਰਟੀ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਸਚਾਈ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
“ਡਾਂਗੇ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ” ਇਕ ਤਥਾਤਮਕ ਕਹਾਣੀ Read More »
ਪਿੰਡ ਦਾ ਨਿਮਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਬਾਬਾ ਨਿੰਮਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਮੋਚੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਧਾਰਣ ਗੁਰਮਤਿ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਚਿੰਤਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੰਬਰਦਾਰ ਨਾਲ ਕਨੇਡਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਗਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਵੱਛਤਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਣ-ਸੰਮਾਨ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਘੜ ਪਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਚਾਰ ਉਭਰਦੇ ਹਨ—ਇਹੀ ਵਿਚਾਰ ਸੁਖਚੈਨ ਥਾਂਦੇਵਾਲਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਰੰਗ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਸੇਖੋਂ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਬਸਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੱਸ ਨੇ ਫੋਟੋ ਦੇ ਨਾ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਜਤਾਈ, ਪਰ ਨੂੰਹ ਨੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਫੋਟੋ ਲਈ ਇੱਕ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਥਾਂ ਚੁਣੀ। ਇਹ ਲਘੂ ਪਰਿਘਟਨਾ ਡਾ. ਰਾਮ ਕੁਮਾਰ ਘੋਟੜ ਵਲੋਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤਰਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਡਾ. ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਰਾਣਾ ਨੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕੁਲੀਗਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਰਾਹੀਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਚਿੰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਮਿਸਿਜ਼ ਕੁਲਕਰਨੀ ਆਪਣੇ ਮਰਦ ਕੁਲੀਗ ਦੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਮੈਸੇਜਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨੈਤਿਕਤਾਵਾਂ, ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਟਿਲਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।
ਥੋਹਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਨਾਵੇਂ ਵਿੱਚ ਡਾ. ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਖਹਿਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪਰਮਿੰਦਰ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਓਲਡ-ਏਜ ਹੋਮ ਭੇਜਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਥੋਹਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਨਾਵੇਂ Read More »
“ਮੋਢਾ” ਇੱਕ ਮੂਹਤਾਜੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਜਸਬੀਰ ਢੰਡ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹਸੀਲ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਿਓ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਅਦ ਮੰਮੀ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਾਪਾ ਦੀ ਮੌਤ, ਉਸਦੇ ਦੁਖ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਸਚਾਈ ਬਹੁਤ ਗਹੀਰੀ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੈ। ਪਰ, ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਿੱਸਾ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭੈਣਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਦੀ ਅਰਥੀ ਨੂੰ ਮੋਢਾ ਦੇਣ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕਜੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਸੰਤੋਖ ਦੇਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਸਬੀਰ ਢੰਡ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਰਿਵਾਰਿਕ ਸਬੰਧਾਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਦੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨੂੰ ਬੇਹਤਰੀਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
