ਬੰਦ ਕਮਰੇ
ਮਨੀਸ਼ ਤਾਲਿਬ ਦੀ ਕਹਾਣੀ “ਬੰਦ ਕਮਰੇ” ਪਰਵਾਸ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇਪਨ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ ਛੂਹਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਮ ਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੌਰਾਨ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਸਵਾਲ ਉੱਭਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ, ਦੂਰੀਆਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ “ਬੰਦ ਕਮਰੇ” ਸਿਰਫ਼ ਇੱਟਾਂ-ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਚਾਰਦੀਵਾਰੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਡੀਕਾਂ, ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਅਧੂਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਅੰਤ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
